Blog

Januari 2012

BLOG februari 2012

Een omwenteling …. in 2012 !!??

De Maya kalender loopt ten einde. Horror verhalen over eind 2012 doen al de ronde. Tijd om te herinneren?  Tijd voor een ommekeer? Tijd voor …..????

Onze cultuur en onze ouders, als deel van onze cultuur, hebben ons vaak voorgehouden: Het leven is een leerschool!
Toch hoorden we ook andere geluiden, mensen die zeiden: Het leven is er om te herinneren en te herscheppen wie je bent, wie je mag zijn. Opgegroeid met onze “eigen-gemaakte” waarden en normen over wat hoort en wat niet hoort, kost het wel even “denk- en invoeltijd” om aan deze laatste woorden voelend betekenis te kunnen geven.

Veel onderwijsinstituten pretenderen dat zij kinderen kennis, waarden en normen aanreiken waardoor ze een goede start maken “in het leven”. Ik vraag me wel eens af: hoe zit dat nu eigenlijk? Hoe bereiden de scholen ons voor op “het leven”. En is dat wat wij in onze maatschappij en cultuur gewend zijn, wel “leven” zoals leven bedoeld is?
Onze maatschappij en de politiek spreken vaak over rechten en natuurlijk nog vaker over (onderwijs)plichten. Wanneer ik het “Internationaal verdrag inzake de rechten van het kind” uit 1989 lees kom ik 40 artikelen tegen. Allemaal “rechten” van kinderen.
Oeps… blijkbaar zijn wij als mensheid zo “ver in onze ontwikkeling” dat rechten en plichten van kinderen vastgelegd dienen te worden in plaats van dat wij de verantwoordelijkheid nemen om onze kinderen als vanzelfsprekend op te laten groeien in liefde, waarheid en vreugde.

Laten we eens verder lezen en filosoferen:
Artikel 6: Ieder kind heeft recht op leven. De overheid waarborgt zoveel mogelijk het overleven en de ontwikkeling van het kind.
Wanneer ik dat zo lees komen er nogal wat vragen bij me boven borrelen: Wat verstaan we onder “recht op leven”. Bedoelen we hier het recht om in leven te blijven of bedoelen we hier een recht op een leven vol liefde, een bewust-zijn, met een vertrouwen in ieder ander?

En dan: “de overheid waarborgt zoveel mogelijk het overleven en de ontwikkeling van het kind”. Bij het woord overleven krijg ik niet meteen een positieve gedachte. Wat moet er overleefd worden? De maatschappij, de school, je ouders? Ja, misschien wel. En een volgende vraag: Is dit overleven gezien vanuit het feit dat het lichaam overleeft of heeft overleven hier ook te maken met geestelijke gezondheid?

 

 

En dan “ontwikkeling van het kind”. Komen we hier tegenwoordig niet veel te vaak in aanraking met meetlatten en grafieken welke bepalen of de fysieke en cognitieve
ontwikkeling van het kind wel volgens  “de norm” is die is vastgesteld?

Graag herinner ik me vanaf nu, 2012, hoe het leven werkelijk bedoeld is: het leven leven vanuit liefde voor een ander. Leven…. en weten dat je er mag zijn, dat je gezien wordt, dat jij je eigen keuzes mag maken en dat je zelf mag leren wat de gevolgen van gemaakte keuzes zijn. Leren leven is meer dan kennis in je opnemen, is iets anders dan weten hoe je de beste, de machtigste en de best betaalde kunt zijn. Leren leven is weten dat je ergens van kunt houden en van kunt genieten, dat je samen met de ander verantwoordelijkheid durft te nemen voor de keuzes die je maakt. Leven is bewust-zijn, eerlijkheid en verantwoordelijkheid naar jezelf toe en dus ook naar de ander. Die elementen zijn in ons onderwijs bijna nergens te vinden. Wordt het niet tijd voor een omwenteling?

Ja .. ik denk het wel.
Het is tijd. Vele vlammetjes zijn ontstoken. Vele lichtjes beginnen, soms misschien nog zwak en aarzelend, wezenlijke warmte, liefde en vreugde uit te stralen.

En wij als muziekdocenten werkend met jonge kinderen en jonge ouders en steeds vaker met opa’s en oma’s, wij zijn al met die omslag begonnen. Wat een prachtig medium is muziek: energie en emotie omgezet in klanken. Het raakt de ziel wanneer we in een respectvolle omgeving, luisterend en aansluitend bij het ritme van het kind de liedjes zingen. We voegen ons naar het ritme van de baby wanneer we de gewichtloosheid die de foetus ervoer in de baarmoeder voortzetten in het gedragen en rustig gewiegd worden. We laten het kind in een affectieve aanraking zich bewust worden van zijn lijfje en zijn grenzen en begeleiden dit met een rustig strelen of masseren, een bijpassend lied zingend. We houden rekening met het tempo van jonge kinderen door in de keuze van de muziek aan te sluiten bij het natuurlijke tempo van de kinderen. Daarnaast laten we kinderen hun eigen keuzes maken: je mag actief meedoen of, zittend in de veilige nabijheid van mama of papa, de ”kat uit de boom” kijken.  

“Zweverig”…?
Nee, zeker niet! Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat kinderen beter gedijen bij liefdevolle aanraking, toegezongen worden, samen leven en leren waarbij de wijsheid van de oudere generatie doorgegeven wordt. Onze muziek en (cultuur) liedjes dragen daar zeker aan bij.

 

Wetenschappelijk (brein)onderzoek toont ook aan dat de ontwikkeling van jonge kinderen tussen 0 en 3 jaar de grootste spurt doormaakt. Dat alles wat voor een kind in die periode van 0-3 jaar betekenis krijgt vastgelegd wordt in de hersenen en klaar ligt om in de toekomst gebruikt te gaan worden. Maar vooral de emotie, de herinnering aan warmte, liefde en veiligheid zorgt ervoor dat de basis gelegd wordt. Een basis van waaruit eigen keuzes gemaakt kunnen gaan worden zodat ieder kind zich op zijn/haar eigen-wijze verder kan ontwikkelen. Muziekdocenten hebben de mogelijkheid om de kinderen in te voeren in de muzikale cultuur van het leven. We kiezen verschillende toonsoorten voor liedjes, we kiezen verschillende maatsoorten om een kind een ander bewegingsritme te laten ervaren, we geven ze kans om zelf in een onregelmatige maatsoort te bewegen maar wel met een activiteit die aansluit bij wat ze kunnen. We zorgen ervoor dat de combinatie van tekst, beweging, toonsoort en gebruikt materiaal betekenis krijgt voor de kinderen zodat zij het leven ervaren, leren kennen en leren hanteren en zo hun potentieel tot ontwikkeling kunnen brengen. Op deze manier wordt het leven een bewust-zijn. Leven zoals het bedoeld is.

Ik heb een keuze gemaakt: ik doe van harte mee aan die omwenteling, samen met ……u  en hopelijk vele anderen……!

Margré van Gestel

*********************************************************************

December 2011

De kranten staan er vol van en velen hebben er een oordeel over “Opvoedcursussen voor jonge ouders”. Ja, we weten allemaal dat opvoeden niet vanzelf gaat en dat ieder kind opgevoed moet worden. Dat betekent: ervaren dat je er mag zijn, dat er mensen zijn die van je houden met al je talenten en al je onmogelijkheden, zelf keuzes maken, leren om zelfstandig door het leven te gaan. In het opvoedingsproces is toch het allerbelangrijkste dat je in een omgeving bent waar mensen van je houden, tegen je praten, je aanraken, je op een veilige manier de wereld laten verkennen en je de kans geven om te groeien.

Dat opvoeden ook betekent dat je in het eerste jaar slapeloze nachten hebt, je niet zo goed weet wat je met zo’n huilend en spartelend kind ‘aan moet” dat je je als ouder wel eens afvraagt “waar ben ik aan begonnen”.. ja dat hoort er voor jonge ouders ook bij. Hoe fijn is het dan wanneer je in je omgeving een luisterend oor vindt of een plek waar je leert hoe je kinderen in slaap kunt wiegen. Je leert hoe je het in bad gaan of eten tot een feestje maakt en je krijgt te zien hoe je een kind het beste ondersteunt bij het leren omrollen, gaan zitten, staan en lopen. Voorbeelden van hoe je door een vast opruimliedje het opruimen voor de jonge kinderen tot een vanzelfsprekendheid maakt en je jas aandoen en je schoenen gaan halen binnen “twee tellen” geregeld is. Die voorbeelden doen goed, van die voorbeelden leren ouders spelenderwijs en op een positieve manier opvoeden en ze ervaren meteen hoe nieuwsgierig en vol medewerking jonge kinderen kunnen zijn. Als jonge ouder merk je dat de kinderen een grote passieve woordenschat hebben en al heel veel begrijpen. Je merkt dat de eerste woordjes eerder gezongen worden dan gesproken. Je ziet hoe je kinderen kunt stimuleren door te zingen, voor te lezen en te praten over alles wat er in de leefomgeving van kinderen is .. en dan ervaar je dat opvoeden toch eigenlijk wel heel erg leuk is maar natuurlijk altijd spannend blijft.

Een aparte opvoedcursus??
Vanuit de overheid gezien misschien wel noodzakelijk maar ik denk dat ze nog nooit ervaren hebben hoe opvoeden “geleerd kan worden” tijdens de Muziek op Schoot cursussen. Baby’s luisteren langer naar zingen dan naar spreken. Baby’s houden van geluiden en nieuwe klanken en wanneer jonge ouders dit merken gaan ze “gekke geluiden maken” met hun baby en wordt een eerste stap gezet naar communiceren. Baby’s herkennen de melodielijnen van een liedje en van een voorleesverhaaltje. Even op je beurt wachten wanneer er iets uitgedeeld gaat worden.. prima.. je weet als kind al heel snel dat je heus wel wat in handen krijgt. Daardoor wordt het gemakkelijker om op je beurt te wachten of even te wachten op je fles. Ouders zien zo dat ze zich geen zorgen hoeven te maken wanneer hun kind even de spanning voelt van honger maar de fles of de borst nog niet meteen beschikbaar is. Naar bed gaan .. niet willen slapen, met een duidelijke structuur door een vast liedje voor het slapen gaan wordt dit een feest in plaats van een probleem.

Enkele reacties op de Muziek op Schoot cursussen:
Ik vind de lessen erg leuk en goed van opbouw. Het feit dat de liedjes veel herhaald worden, zodat de kinderen een aantal keren kunnen genieten van hetzelfde liedje vind ik erg goed.
Daarnaast worden er elke les oude en nieuwe liedjes aangeboden. Er is dus veel herkenning en de kinderen (maar ook ouders) zijn in staat om de liedjes te leren.
Er is veel afwisseling tussen "rust" en beweging. Leuk dat er met zoveel verschillend materiaal wordt gewerkt.
Het mooie aan deze lessen vind ik ook dat er naast de muziek en het zingen zoveel meer in zit.
Taalontwikkeling, samen met andere kinderen bezig zijn, intensief met je moeder/oma bezig zijn (goed voor de hechting), de motoriek wordt enorm gestimuleerd....kortom: ik ben erg enthousiast over de lessen.
Ik vind het ook heel leuk om het samen met Zhen te doen.
In het bovenstaande stukje heb ik al een beetje aangegeven dat ik veel zing in de opvoeding van Zhen.
Ik gebruik het ook op vaste momenten zoals bij het tandenpoetsen en het opruimen van spullen (nu heb ik er dankzij de cursus een nieuw liedje bij!).
Dat helpt wel om te zorgen dat Zhen meewerkt.
Daarnaast gebruik ik de liedjes ook om Zhen zijn taalontwikkeling te stimuleren en zijn motoriek (vooral zijn rechterkant en de symmetrie), maar ik zing vooral veel met hem omdat ik er lol in heb en hij ervan geniet!!
Kirsten Bleeker

Ik heb de muziek op schoot als erg leervol ervaren! Het is erg leuk om te zien hoe muziek op schoot de band tussen kind en moeder/vader goed versterkt! En dan leert het kind er ook nog eens van. In het begin wist ik niet echt wat ik mij erbij moest voorstellen, maar nu heb ik er dus een perfect beeld van. Wel merkte ik dat de muziek een manier is om de aandacht te trekken van het kind. Hierdoor leert het kind natuurlijk wel weer sneller omdat het, de dingen die het kind doet, leuk vindt. Muziek op Schoot is geen zweverig gedoe.  Het dagje meelopen heeft werkelijk bewezen dat het werkt en muziek op schoot zich zoveel mogelijk probeert vast te houden aan wetenschappelijke feiten. Heel professioneel!

Nogmaals bedankt voor het regelen en succes met wat er nog komen gaat.
Utah Schelhaas

Mijn advies: alle jonge ouders naar Muziek op Schoot cursussen bij een bevoegde Muziek op Schoot docent want Muziek op Schoot is veel meer dan muziek!!

 

Margré van Gestel